دل نوشته

تو بزرگ میشوی و من

نه در پی پیری می روم که در وجودم کودکی ام جوانه میزند

اینگونه است که تصویر زنی بالغ شکل می گیرد که خندان و پرهیاهو

در پی کودکی بر روی چمنها می دود

و شاید گاهی خجول ... با پاهایی برهنه ...

می گویند بهشت را به بها میدهند و نه به بهانه

به کدامین بها لایق چنین بهشتی شدم

هنوز نمیدانم

که بهشت عطر تن توست

که بهشت من تویی ... خود تو

بگذار رازم را

راز من

راز حوا و راز تمام دختران حوا را برایت بگویم

هیس! آرام!

مبادا که آدم و پسران آدم حسودی کنند...

بهشت همیشه در آغوش دختر حواست

وقتی کودکش را در آغوش می فشارد

بهشت من لمس وجود توست

دست هایت ......